प्रतिक राम गंगणे

2018 चे स्वागत करण्यासाठी तरूणाई सज्ज झाली आहे. तरूण-तरूणींची ‘थर्टी फस्ट’ची प्लॅनींग सुरू झाली आहे. तरूणांनो तुम्ही जर मौज-मजा म्हणून किंवा मित्राच्या आग्रहास्तव मद्यपान, धुम्रपान करून नववर्षाचे स्वागत करत असाल, तर थांबा! कारण हा तुमचा क्षणाचा आनंद तुमच्या आयुष्याचं ‘वाटोळं’ करू शकतो. त्यामुळे तरूणांनो यापासून थोडं दूरच रहा, हे तुमच्यासाठी आणि तुमच्या आरोग्यासाठी हानीकारक आहे. त्यामुळे नववर्षाचे स्वागत करा, पण जरा सांभाळून!  ठरवलं असेल ना तुम्ही, थर्टी फस्टला खूप धमाल करायची, दरवर्षीपेक्षा काहीतरी हटकेच करायचं, किती लवकर संपलं ना हे वर्ष! त्याला निरोप द्यायचा तर जंगी प्लॅनिंग करायलाच हवं. काही दिवसांवर आलाय थर्टी फस्ट. फुल्ल कल्ला करायचा आणि सॉलिड एन्जॉय करायचं प्लानिंग असेल तुमचं! एन्जॉय...! करा, मस्त मज्जा...!! पण एक मिनिटं... थर्टी फस्ट आणि कोरडं? तुम्हीही ठरवलय का की यंदा थर्टी फस्टला ‘ते’ ही हवंच म्हणून...! ठरवा हवं ती दारू प्यायची की नाही यावर तात्विक चर्चा नाही करत आता. आता मुद्दा थोडासा वेगळा आहे. थर्टी फस्टची पार्टी संपली की घरी परत येताना कसे याल तुम्ह...

मराठी माणसावर हात उचलण्याची हिम्मत होतेच कशी ?  हल्ले- प्रतिहल्ले चालले तर मुंबईत अशांतता होईल. त्याचा उद्योगधंद्यावर परिणाम वाईट होईल. फेरीवाल्यांकडून जो मार खालला तो मनसेच्या कार्यकर्त्यांनी नव्हे तर मराठी माणसाने खाल्ला आहे असे म्हणावे लागेल.  मुंबईतील एल्फिस्टन रेल्वेस्थानकावरील पूल कोसळल्यापासून फेरीवाल्यांविरोधात राज ठाकरे यांच्या मनसेंने फेरीवाला हटावची जी मोहीम सुरू केली, ती अद्याप थांबलेली नाही. मराठी विरूद्ध अमराठी हा जुनाच वाद पुन्हा एकदा चव्हाट्यावर आला आहे. मराठीच्या मुद्यावर तर राज खूपच आक्रमक झालेले दिसतात. एकीकडे आपला नेता रणांगणात उतरा असा आदेश देतो. मात्र मनसैनिक पूर्ण तयारीनिशी लढण्यासाठी रणांगणात उतरत नसल्याने शत्रू पक्षासमोर घायाळ होताना दिसत आहे. काहीही असो मराठी माणसावर हात उचलण्याची हिम्मत होतेच कशी ? ती ही मुंबईत. मराठी माणूस रक्तबंबाळ होतो हे चित्र मराठी माणसाला पाहून काय वाटले...

एक डाव हरला तरी त्यात काय एवढं ..? कुणीतरी जिंकलंच की हे ही नसे थोड ... संधी मिळेल तुलाही, लगेच हिरमसु नकोस, आयुष्य खुप सुंदर आहे, राज तू फक्त खचु नकोस... सूर्य रोजच उगवतो, त्याच नव्...

शनिवार, १२ ऑगस्ट २०१७

पुणे   11-08-2017

Aug 11 2017 : MaharashtraTimes (Pune) शीतल पेट्रोल पंपाच्या मागे बेकायदेशीर पार्किंग पुणे : शीतल पेट्रोल पंपाच्या मागे बेकायदेशीर पार्किंगमुळे आणि कचरा, धूळ व बेकायदेशीर टपरीमुळे रस्ता अरुंद झाला आहे. या रस्त्यावर गतिरोधकांची गरज आहे कारण रोज एक अपघात होत आहे. 42 क्षेत्रातील लोकांनी उतरण्यासाठी या ठिकाणी उतार केला आहे त्यामुळे बाईक, कार नियंत्रित करणे अवघड झाले आहे. एनआयबीएम क्षेत्रामध्ये प्रत्येक रस्त्यावर गतिरोधक आहे. सिग्नल जोडले तर उत्तम होईल. भारी रहदारीमुळे अशोका म्यूज किंवा पेट्रोल पंपाजवळील रस्ता ओलांडणे अवघड झाले आहे. Link online :  http://maharashtratimes.indiatimes.com/citizen-reporter/pune-local-news/illegal-parking-behind-soft-petrol-pump/articleshow/60012917.cms

शिक्षण घेणे हा आता व्यवहार झाला आहे पूर्वी शिक्षण, पदवी घेणे म्हणजे सरस्वतीची उपासना, सामाजिक प्रतिष्ठा व एक पवित्र जीवन पध्दती होती. शिक्षणाचे बाजारीकरण नव्हते. पण आज केजी पासून हजार खर्च, दहावी-बारावी क्‍लास फी 25 ते 50 हजार, पदवीचा वार्षिक खर्च 1.5 लाख रुपये. केजी ते पदवी पूर्ण होईपर्यंत अंदाजे 12 ते 15 लाख खर्च होतो. पदवी घेवून इंडस्ट्रीत ते हजाराची नोकरी ऑफर केली जाते व रोज दहा तास राबवून घेतले जाते. नोकरी नाही लागली तर सुशिक्षित बेकार, करिअर फेल अशी अवहेलना होते. सामाजिक प्रतिष्ठा तर पदवी धारकांना कधीच मिळत नाही, त्या उलट कमी शिकलेला लवकर उद्योग व्यवसायाला लागून रग्गड पैसा कमविणाऱ्याला समाजात मान व प्रतिष्ठा आहे. 12 ते 15 लाख शिक्षणावर खर्च करण्यापेक्षा त्याच पैशात खूप चांगला उद्योग उभा राहू शकतो. त्यातून महिना 20 – 25 हजार कमाई होऊ शकते शिवाय गुलामासारखे दुसऱ्याच्या कंपनीत राबणूक नाही, तुम्हीच स्वत:चे बॉस होता. तुमच्या ध्येयानुसार, संधी नुसार, कुवतीनुसार व्यवसाय हवा तेवढा वाढवता येतो. एका व्यवसायातून दुसऱ्या, दुसऱ्यातून तिसऱ्या व्यवसायात जाता ये...

‘सोनू तुझा माझ्यावर भरवसा नाय काय’ या गाण्याचे लेखक व गायक अजय क्षीरसागर यांनी शनिवार दि. ५ ऑगस्ट २०१७ रोजी दै.सामना कार्यालयास भेट दिली. यावेळी आर्टीस्ट राम गंगणे यांच्याबरोबर ‘सोनू’फेम अजय क्षीरसागर...   ‘सोनू तुला माझ्यावर भरवसा नाय काय…’ या गाण्याने सध्या धुमाकूळ घातला आहे. खरं तर हे गाणं खुप वर्षांपासून महाराष्ट्राच्या ग्रामीण भागात वेगवेगळ्या स्वरुपात गायलं जातं आहे. मात्र सध्या जे गाणं लोकप्रिय झालंय, ते सोलापूर जिल्ह्यातील कुर्डूवाडी गावातील अजय क्षीरसागर आणि त्यांची पत्नी भाग्यशाली क्षीरसागर यांनी बनवलंय. सध्या प्रत्येकाच्या मोबाईल, चौकाचौकात, एवढंच काय महाराष्ट्राच्या विधानसभेत देखील ‘सोनू तुला माझ्यावर भरवसा नाय काय’ हा प्रश्न गाण्यातून विचारला जातो आहे. या गाण्याच्या माध्यमातून विचारला जाणाऱ्या प्रश्नामुळे मुंबईतील खड्डयांचा प्रश्न यावर्षी पुन्हा चव्हाट्यावर आला आणि त्यावरुन मोठं राजकारणही झालं. मात्र, जानेवारी महिन्यात अजय क्षीरसागर यांनी हे गाणं बनवलं, तेव्हा या गाण्यावरुन एवढ महाभारत होईल याची कल्पनाही त्यांना नव्हती. ‘सोनू’ गाण्याचा जन्म…. ‘सो...

http://maharashtratimes.indiatimes.com/citizen-reporter/pune-local-news/electrician-drove-a-huge-dp/articleshow/59890623.cms

 

जाहिराती करणाऱ्या लोकांचा एक सर्वसाधारण समज आहे, महिलांची आकर्षक छायाचित्रे छापलेल्या वस्तू विकल्या जातात. मग सॉफ्ट ड्रिंकपासून पेनांच्या जाहिरातींपर्यंत सगळीकडे तोकड्या कापड्यातल्या मॉडेल्सचा सर्रास वापर होताना दिसतो. प्रॉडक्‍ट्‌सशी स्त्रियांचा संबंध असो नसो, पुरुष ग्राहकाने त्या वस्तू घ्याव्या यासाठी बाईचा वापर हा जाहिराती बनवणाऱ्या मंडळींचा प्रचलित मार्ग असतो. त्यात बदल करावासा सहसा कुणाला वाटत नाही. पण, आता ग्राहकच या प्रचलित मार्गाला कंटाळले आहेत बहुदा. तोकड्या कापड्यातल्या मुली बघण्यात आता फारसं नावीन्य राहिलं नाहीये किंवा वस्तू विकत घेताना त्या जाहिरातीत बाई कशी दाखवली गेली आहे यापेक्षा त्या वस्तुचा दर्जा जास्त महत्त्वाचा असतो हे शहाणपण आलं असावं. कारण, काहीही असोत ग्राहक वेगळं काहीतरी म्हणतायत असं युनिव्हर्सिटी ऑ इलिनॉईसमधील जॉन विट्‍र्झ यांचं सर्वेक्षण सांगतंय. जवळपास 900 जाहिरातींचे सर्वेक्षण करण्यात आले होते. या सर्वेक्षणात असे दिसून आले की पूर्वीप्रमाणे लोक आता सेक्‍श्युअल अपीलकडे बघून वस्तू खरेदी करत नाहीत. वस्तू खरेदी करतानाचे ग्राहकांचे निकष बदलले आहेत. नि...

माणूस आणि पुंगीमध्ये इतकाच फरक आहे की, माणूस स्वतः बोलतो व पुंगी माणसाला वाजवावी लागते. पुंगी तशी पोकळ असते. त्यात कोणताही स्वर नसतो. ज्याच्या हातात पुंगी असते तो फूक मारून ती पुंगी वाजवितो. गेल्या तीन वर्षात आपल्या देशातील अनेक नेत्यांनी हे सिद्ध केले आहे, की ते राजकीय तज्ज्ञ नव्हे तर जत्रेेत मिळणारी कवडीमोल पुंगीच आहेत. पुंगी लहान मुलेही वाजवू शकतात. काही बडे नेते पुंगीप्रमाणे स्वतः वाजत नाहीत, तर शहनाई बनून मोठ्या थाटात समारंभात वाजतात. अशा पुंग्या आणि शहनाईटाईप नेते सत्तारुढ पक्षात आहेत; तसेच विरोधी पक्षात सुद्धा आहेत. त्यंाना हेही कळत नाही की, आता देशाची जनता अशा मुडमध्ये आहे की, सर्व सूर आणि बेसूर नेत्यांना फेकून देईल व शंख वाजवू लागेल. आता २५ जुलैला देशाला नवे राष्ट्रपती मिळतील. सत्तारूढ पक्षाचे राष्ट्रपतीपदाचे उमेदवार रामनाथ कोविंद यांच्यामध्ये देशाचे १४ वे राष्ट्रपती होण्याची योग्यता आहे की नाही या प्रश्‍नाला आता  काहीच महत्व नाही. त्यांचे कट्टर समर्थक त्यंानी सार्वजनिक आयुष्यात मामुली सुरुवात करून मिळविलेले यश व उपलब्धीचा प्रचार करतील. कॉंग्रेसने २००७ मध्ये प्रतिभात...

दहीहंडी हा सण उरला नसून राजकारणात जागा करण्यासाठीचा मोठा इव्हेंट म्हणून त्याचा लौकिक वाढला आहे. जितेंद्र आव्हाड, सचिन अहिर, राम कदम, रवींद्र फाटक, बाळा नांदगावकर अशी काही नावे सांगता येतात, ज्यांनी दहीहंडीच्या बळावर राजकारणात जम बसवला आणि आमदारही झाले. राजकारण किंवा समाजकारण म्हणता येईल अशा किंवा त्यासाठी पूरक गोष्टी त्यांनी केल्या असल्या तरी दहीहंडीवाले हीच त्यांची ओळख राहिली आणि आजही आहे. त्यांच्यासकट बाकीच्या हंडीवाल्यांनीही हंडीचे थर वाढवून लोकप्रियता वाढवण्याचा प्रयत्न केला. परंतु या थरांच्या इर्षेमध्ये अनेक तरुण जायबंदी होतात, काहींचे मृत्यू होतात. त्याची पर्वा न बाळगता ही मंडळी बक्षिसाच्या रकमा आणि थरांची उंची वाढवत राहिली. त्याविरोधात प्रसारमाध्यमांनी कितीही आवाज उठवला तरी त्यांनी त्याची दखल घेतली नाही. शेवटी न्यायालयाने हस्तक्षेप केला. परंतु सरकारला वश करुन घेऊन न्यायालयाच्या आदेशातूनही पळवाट शोधण्याचा त्यांनी प्रयत्न केला. परंतु अशा मंडळींना आता न्यायालयाने कात्रीत पकडले आहे आणि त्यामुळे महाराष्ट्र सरकारही कोंडीत सापडले आहे. झुंडशाहीपुढे शरणागती पत्करून न्यायालयाच्या आद...

मोदींविषयी गोड बोलण्याशिवाय पर्याय नाही. तिळगूळ मिळेल न मिळेल, भारतावर संक्रांत आलेली असल्याने गोड बोलणे भाग आहे. सोशल मीडिया मात्र गोड बोलता बोलता खडे बोलही सुनावतो आहे. दिल बहलाने के लिए पहलाज का खयाल अच्छा है! पहलाज निहलानी यांनी सेन्सॉर बोर्डाला एव्हरेस्टवर नेले आहे. सेक्स, प्रेम वगैरे ‘पाप’ गोष्टींच्या संदर्भात कात्री लावून झाल्यानंतर अमर्त्य सेन यांच्यावरील माहितीपटात त्यांनी गाय, गुजरात,..इ शब्द वगळायला सांगितले आहेत. महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे अमर्त्य सेन यांच्यावरील माहितीपटात अमर्त्य सेन हे शब्द उच्चारता येणार आहेत, अशा प्रतिक्रिया उमटत आहेत सोशल मीडियावर. पहलाजभैय्यांची कात्री एकीकडे तर दुसरीकडे काँग्रेसने इंदू सरकारवरून माजवलेले रणकंदन. मधुर भांडारकरचा नवा सिनेमा इंदू सरकार, इंदिरा गांधींनी लादलेल्या आणीबाणीविषयी आहे. या सिनेमाच्या ट्रेलरमधून इंदिरा गांधींची बदनामी करण्यात आलेली आहे, असा कांगावा करत काँग्रेसने मधुर भांडारकरच्या पत्रकार परिषदा बंद पाडल्या. मधुरने ही कटू आठवण सांगत ट्विटरवरुन त्याच्या अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याविषयी विचारले आहे राहुल गांधींना. राहुल गांधी अज...

हास्याचा मुखवटा लावून टीव्हीवर अश्लीलता पसवरणारा कपिल शर्मा सध्या आजारी आहे. तसेच तो नैराश्यात असल्याची अफवादेखील अाहे. आता तर हास्याच्या नावावर अश्लीलता वाढणे हा एक व्यवसाय झाला अाहे. कवी संमेलनदेखील याला अपवाद नाहीत. आख्यानांपासून ते संविधानापर्यंत महिलेला देवीचे रूप मानण्यात आले आहे. मात्र, वास्तविकतेत तिला दुय्यम दर्जाची वागणूक दिली जाते. साहित्याचे क्षेत्र संवेदनशील लोकांचे मानले जाते, मात्र येथेदेखील एखाद्या महिला लेखिकेने काही धाडसी लिहिण्याचा प्रयत्न केला तर तिला आरोपीच्या पिंजऱ्यात उभे केले जाते. पुरुषांच्या मनात नेहमी स्त्रियांसाठी तिरस्काराची एक खोली घर करून असतेच. एकेकाळी यशस्वी विनोदी अभिनेता मेहमूददेखील नैराश्यात गेले होते. ते झोप लागण्याच्या औषधी घेऊन दिवस-रात्र शूटिंग करत होते. कारण त्यांनी अनेक चित्रपटांशी करार केला होता. त्या वेळी अशा प्रकारच्या औषधीचे ट्रेंड नाव मेंड्रिक्स होते. परीक्षेच्या काळातदेखील काही विद्यार्थी अशा प्रकारच्या गोळ्या घेत होते. त्यानंतर अशा प्रकारच्या औषधींवर बंदी घालण्यात आली. खरं तर, जागे राहणेदेखील चांगले नाही. मात्र, आपली व्यवस्था न...

सकाळच्या ‘सरकारनामा’ वेबपोर्टलवरील ‘कन्नड प्रेमी मनसे’ या तुषार खरात याच्या लेखाला सडेतोड उत्तर : या द्वेषपूर्ण लेखाला माझ्यासारख्या छोट्याश्या कार्यकर्त्या कडून उत्तर....... सरकारनामा आणि सकाळ मध्ये प्रसिद्ध झालेला लेख वाचला आणि मनसे द्वेषाची परंपरा आपण कायम ठेवली हे बघून आनंद झाला. या अगोदर सरकारनामा मध्ये प्रसिद्ध झालेले लेख हे असल्याचं प्रकारचे होते ज्याला आमच्या फेसबुकीं भाषेत टिपिकल भक्त लेखणी असं म्हणतो. पण मी ते लेख वाचून काना-डोळा केला. पण आता थोडं अतीच झालं म्हणून हा लेख प्रपंच... बर त्यात वापरलेली शब्द संपदा उदा. मनसेचे बारसे, चेले, सेटिंग इतकी मस्त आहे कि आपण अगदीच भक्त लेवल वर जाऊन बसलात. असो आता कन्नड प्रेमी मनसे  ह्या मथळ्या खाली लिहलेल्या लेखावर वर चर्चा करू पहिल्या दोन परिच्छेद मध्ये आपण नेतृत्व आणि कर्तृत्व यावर सडकून टीका केलीत खर तर तो मुद्दा आपण का मांडला हेच कळलं नाही. विषय घेतलाच म्हणून सांगतो तोच बेधडक पणा आजही आमच्या नेतृत्वात आहे आणि तो शेवट पर्यंत राहणार कारण कोणत्याही राजकीय मतपेटीच्या फायद्याचा विचार न करता आमचं नेतृत्व आज पर्यंत अश्या अनेक...

कन्नडप्रेमी मनसे ! एखाद्या दहशतवादी संघटनेपेक्षाही कमी वाटणार नाही, इतका राग मराठी माणसांचा या 'कन्नड रक्षक वेदिके'वर आहे. अशा या मराठीद्वेष्ट्या संघटनेच्या मांडीला मांडी लावून मनसेचा एक पदाधिकारी बसतो, हे तमाम मराठी माणसांच्या जखमेवर मीठ चोळणारे आहे. राज व त्यांच्या मनसेचे राजकीय डावपेच नक्की काय आहेत, हे तेच जाणो. पण सीमाभागातील व महाराष्ट्रातील जनतेला हा असला बेधडकपणा आजिबात आवडणार नाही. त्यातून मनसेचा पाय आणखी खोलात गेला तरी नवल वाटायला नको. स ध्या गटांगळ्या खात असलेल्या 'महाराष्ट्र नवनिर्माण सेने'ला नवसंजिवणी देण्यासाठी राज ठाकरे केविलवाणे प्रयत्न करीत आहेत. मनसेचे बारसे घातल्यापासूनच राज यांनी खास आपल्या बेधडक शैलीत पक्षाची बांधणी केली. हा बेधडकपणा मराठी माणसांनीही डोक्यावर घेतला. त्यामुळे राजकीय डावपेच, नियोजन, पक्ष बांधणी अशा बाबींचा अभाव असतानाही पक्ष वाढला, फोफावला. सुरूवातीची सात - आठ वर्षे स्वतः राज ठाकरे आणि त्यांचे शिलेदार सातव्या आस्मानावर होते. त्यामुळे त्यांच्या बेधडकपणाचा वारू महाराष्ट्राच्या मातीत चौखूर झेपा घेऊ लागला. पण ...